Κατοικίες στην οδό Θησέως στην Εκάλη

Μια αρχιτεκτονική παρέμβαση που μετασχηματίζει το υπάρχον, τονίζοντας την υπόσταση και τη σημασία των ενδιάμεσων χώρων στη σύγχρονη κατοίκηση.

Μια συνθήκη κατοίκησης όπου η ιδιωτικότητα δεν επιτυγχάνεται μέσω της πλήρους απομόνωσης και απόκρυψης, αλλά μέσα από μια διαβαθμισμένη σχέση με το φως, τη φύση και το αστικό περιβάλλον.

Στο συγκεκριμένο έργο άξονας ήταν η αναδιαμόρφωση και η ενεργοποίηση ενός υφιστάμενου ανενεργού κτηρίου στην οδό Θησέως, στην Εκάλη. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση βασίστηκε σε μια σειρά διακριτικών αλλά ουσιαστικών σχεδιαστικών χειρονομιών, με στόχο τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης του κτιρίου με το άμεσο περιβάλλον του. Κεντρική επιδίωξη εξαρχής ήταν η δημιουργία μιας σταδιακής μετάβασης από τον δημόσιο χώρο του δρόμου στον ιδιωτικό χώρο της κατοικίας, μέσα από μια νέα αρχιτεκτονική ταυτότητα που συνδυάζει την εξωστρέφεια με τον προστατευμένο ιδιωτικό πυρήνα.

Η προσθήκη οριζοντίων επιπέδων από κεραμικά claustra εξελίχθηκε σε κύριο συνθετικό εργαλείο, το οποίο οργάνωσε τις όψεις και διαμόρφωσε μια αλληλουχία οπτικών και χωρικών φίλτρων. Οι διάτρητες αυτές επιφάνειες λειτουργούν ως όριο ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό, ελέγχοντας τις οπτικές φυγές, φιλτράροντας το φυσικό φως και περιορίζοντας την άμεση έκθεση της κατοικίας στον θόρυβο και την ένταση του δρόμου. Παράλληλα, η υλικότητα και ο ρυθμός των κεραμικών στοιχείων δημιουργούν ένα διαρκές «παιχνίδι» φωτός και σκιάς, προσδίδοντας βάθος, διάσταση και μια ιδιαίτερη αίσθηση ζεστασιάς στην αρχιτεκτονική σύνθεση.

Στη διαμόρφωση των υπαίθριων χώρων δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση καθώς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής εμπειρίας της κατοίκησης. Μικρές χωρικές ενότητες, ποικίλα pockets πρασίνου στάσης και δράσης, οργανώνονται γύρω από το κτίριο αποκτώντας καθεμία τη δική της ατμόσφαιρα και ποιότητα. Άλλοτε περισσότερο εσωστρεφείς και προστατευμένες και άλλοτε ανοιχτές προς το φως, το πράσινο και το υδάτινο στοιχείο οι ενότητες αυτές διαμορφώνουν ένα  εύρος εμπειριών και χρήσεων.